|
در قم که آمدم دل سنگم جلا گرفت مثل کبوتری به حریم تو جا گرفت گرد و غبار دور و بر صحن این حرم گرد و غباری از دل آیینه ها گرفت باران،قنوت،اشک،کبوتر،کنار تو در این میانه نور تو دست مرا گرفت وقتی نگاه من به تو افتاد این دلم حال و هوای باب جوادِ، رضا ع گرفت جسمم کنار خواهر و قلبم صحن رضاست اشکم تمام فاصله ها را فرا گرفت این خادمان کوی تو گفتند میشود از دست مهربان شما "کربلا" گرفت
برچسبها: حضرت معصومه, قم
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۹۱/۱۱/۱۵ساعت ۳ ب.ظ  توسط سید ماشاالله باختر
|
|