آما آنچه بیشتر ما را به گفتگو وا د اشت ، همزمان شد ن اتفاقی جلسه ای صمیمی با حضور شاعر و مد اح اهل بیت د ر د فتر ماهنامه خمیه با سیزد همین سالگرد رحلت شیخ الشعرا و الماد حین حاج ملا حسین مولوی بود. سازگار از شاگرد ان آن پیر روشن ضمیر و از تبار اولاد معنوی اوست.

هم او که روزی مرحوم ملاحسین د ر رابطه اش د ر جمعی عنوان کرد ه بود : روزی او جای مرا می گیرد..

این که از این سرمایه معنوی و کسانی د یگر مانند او تا چه حد بهره برد ه ایم بحثی است و نکته ای مهم که بماند برای بعد .

د رباره شخصیت حاج ملا حسین مولوى، گفت‌وگویی با غلامرضا سازگار از مد احان اهل‌بیت(ع) و از شاگرد ان ایشان انجام د اد ه‌ایم که د ر ذیل می‌خوانید:

خیمه: شما با مرحوم حاج ملا حسین مولوی چگونه آشنا شدید؟من از دوران کودکی مداحی را شروع کردم و در مورد این که چگونه شروع کردم، همین‌قدر باید بگویم که آرزو داشتم یک روزی من در محضر حاج مولوی بخوانم.

حدود 16- 17 سالم بود که در مسجد آلوچو قم که محل تولد خودم هم هست، در شب ولادت حضرت ابوالفضل(ع) مرحوم حاج مولوی دعوت بودند و ما در آن مجلس خواندیم، بعد از این که خواندم، آن‌قدر پدرانه ما را تحویل گرفتند و چنان مردم‌دوستی و تواضع و مهربانی حاج مولوی در من اثر گذاشت که الان هم شیرینی‌اش را حس می‌کنم؛ گفت تو تا حالا کجا بودى، من باید شما را ببینم، شما باید بیایید پیش من. به قدری ایشان بزرگواری فرمود که من شیفته ایشان شدم و از آن روز به بعد در جلسه ایشان شرکت می‌کردم.

خیمه: کد ام خصلت اخلاقی حاج حسین مولوی بارزتر بود؟خصلت مردم‌داری ایشان، بسیار بارز بود. در مجلسی اگر کسی می‌خواست کوچک‌ترین کاری انجام دهد که در شأن مجلس نباشد ملا با یک نگاه تند ایشان را مجاب می‌کرد و ایشان ساکت می‌شد.

در عین حال که این‌قدر جذبه داشت، به قدری خاکی بود که یادم می‌آید در سن کودکی وقتی به نزد ایشان می‌رفتم و سلام می‌دادم، می‌گفت: آقا سلام علیکم، حال شما چطور است. یعنی گویی با یک مداح هفتاد ساله سلام و علیک می‌کند. من خیلی حسن‌ها از ایشان دیدم ولی فکر می‌کنم بارزترینش این بود.

خیمه: د ر مورد شأن علمی ایشان بگویید. ظاهراً روی سنگ مزار ایشان عبارت شیخ‌الشعرا والماد حین حک شد ه است.

ایشان تفسیر می‌گفتند و خیلی از بزرگان از آقایان مداح، از تفسیر ایشان استفاده می‌کردند. به قرآن نیز به صورت خاص عنایت و ورود داشتند، یکی دیگر از خصیصه‌های ایشان این بود که هر سخنی در هر مقوله‌ای گفته می‌شد، ایشان چند بیت راجع آن می‌گفت.

من از حافظه و هوش ایشان تعجب می‌کردم.

خیمه: بیشتر از چه اشعاری استفاد ه میکرد ند؟بیشتر از اشعار مرحوم حاج یحیی اصفهانی و حافظ استفاده می‌کردند، ولی فقط از اشعار یک شاعر استفاده نمی‌کرد و جستجو می کرد تا بهترین اشعار را پیدا کند. این نشان می‌دهد که بسیار اهل مطالعه بودند. هم خوب درک می‌کرد و می‌شنید و هم خوب بیان می‌کرد. ایشان از همه نظر شیخ‌المادحین بود.

خیمه:و تا بحال تجلیلی از ایشان نشد ه است!

بله متأسفانه بزرگان ما تا هستند، قدرشان را نمی‌دانیم؛ آن تجلیلی که باید بعد از فوت ایشان انجام شود، هرگز نشده است؛ یک بزرگداشتی برای چند نفر از مداحان در تهران گرفتند که یکی‌ از آن‌ها حاج مولوی بود، من از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى، و سازمان تبلیغات اسلامی تقاضا دارم که بزرگداشتی ویژه ملاحسین و در شأن ایشان برگزار کنند.

خیمه: به نظر شما این کار چه تأثیری د ر فضای مداحی و مرثیه می‌تواند داشته باشد؟یاد ایشان در خاطره‌ها زنده می‌شود و کسانی که در دوره حاج ملا نبوده‌اند، ایشان را می‌‌شناسند و این که مداحان جدید از علم و اطلاعات او بهره‌مند می‌شوند و می‌فهمند که ما چه مداح‌های عظیم‌الشأنی داشتیم و سعی ‌کنند نردبان ترقی را بالاتر بروند و از ایشان تأسی کنند.

خیمه: شما گفتید که ایشان به بعضی از رفتارها حساس بود ند، در این مورد توضیح د هید. حساسیت‌شان بعضی وقت‌ها در روضه‌هایی که خیلی مؤدبانه خوانده نمی‌شد، بود. مثلاً یادم هست در جلسه‌ای مداحی گفت اموال امام حسین(ع) را به غنیمت بردند. ملا یک مرتبه ناراحت شد و گفت: غنیمت نه، غارت؛ غنیمت چیزی است که مسلمین از کفار می‌گیرند، غارت آن چیزی است که به زور می‌گیرند.

خیمه: ایشان در مسئله مد احی معتقد به صدا و لحن خوب بود ند؟صدای خود ایشان خوب بود ولی اگر کسی صدایش خوب نبود منعش نمی‌کرد، چون می‌دانست صدا سرمایه‌ای نیست که انسان خودش به دست بیاورد. صدا چیزی است که خداوند به انسان می‌دهد.

کسانی بودند که صدا نداشتند ولی ملا می‌گفت اگر صدا ندارید می‌توانید شعر و مطلب خوب بگویید؛ کسانی بودند صدا نداشتند ولی ملا آن‌ها را قهرمان مداحی می‌دانست، مثل شیخ عباس نجار که خیلی محفوظات داشتند.

خیمه: از مد احی و خصوصیاتشان بگویید.مرحوم حاج مولوی یک مداح تمام عیار بود. از نظر چهره و قد و قامت و صدا و سواد و اطلاعات و اخلاص عالى؛ و مقید به نماز جماعت بودند. هر وقت من می‌رفتم پشت سر میرزا ابوالفضل زاهدی نماز بخوانم، می‌دیدم که مرحوم مولوی در نماز جماعت شرکت کرده و اگر کسی می‌خواست اول وقت موقع نماز ایشان را پیدا کند، می‌دانست ایشان در مسجد امام است.

ایشان یکی از مریدان حاج میرزا ابوالفضل زاهدی بودند. حاج میرزا از نظر شعری از ایشان لذت می‌برد و مرحوم ملا حسین هم از کلمات و از دانش و سواد ایشان.

و بعد که حاج میرزا فوت کردند، ایشان با دیگر علما ارتباط گرفتند، مانند سید عباس کاشانی که ایشان الان زنده و در قم هستند.

خیمه: د ر مورد فوت مرحوم حاج ملا حسین مولوی بفرمایید؟ایشان شبی که می‌خواستند فوت کنند، خانه سید عباس آمدند و گفتند: آقا سید عباس من خیلی شما را اذیت کرده‌ام، من را حلال کن.

آقا سید عباس گفت: من فکر کردم کسی از جانب من حرفی به حاج مولوی زده است. ملا حسین گفت: من بروم در این اتاق نماز بخوانم. دیدم ملا دیر کرد، رفتم و دیدم که ملا تسبیحش در دستش است و معلوم است در حالی که داشته تسبیح می‌گفته، تکیه به دیوار داده و جان به جان آفرین تسلیم کرده است. ملا حسین زمانی که در حال خواندن نماز اول وقت و ذکر تسبیحات حضرت زهرا(س) بود، جان به جان آفرین تسلیم کرد.

نکته دیگر این که خود آقای سید عباس می‌گفت یک شب خواب مرحوم مولوی را دیدم که عصا در دست دارد و عبا را انداخته در دستش و دارد می‌رود. گفتم کجا می‌روى؟ گفت حضرت زهرا(س) از من دعوت کرده است و هفته‌ای دو شب می‌روم و برای حضرت زهرا(س) روضه امام حسین(ع) می‌خوانم.

Powered By
  BLOGFA.COM